
Nerdeyse 1.5 sene olacak Amsterdam'a taşınalı ve ben cumartesi günü bisikletli olabildim. Tabi ki eşimin zoruyla:) Dilinde tüy bitmişti adamın alalım demekten ama ben binemem diye yanaşmıyordum bir türlü. Sonunda canına tak dedi ve cumartesi günü tıpış tıpış gittik ve aldık. Tabi benim boyuma göre olanını bulmakta zorlansak da, malum adamlar bize tepeden bakıyorlar. 1.60 lık boyumla onların bindiği bisikletler beni korkutuyordu. Nostalji dedikleri bir model var ve benim hoşuma gidiyordu. Kullanırken dimdik duruyorsun niyeyse gözüme güzel geliyor o duruş. İstediğim modelde bulduk bana uygun bir tane ve cumartesi günü aldık. Eşim hemen denememizi istedi ama ben misafir geleceğini bahane ederek bir gün daha kazandım.
Çocukluğumda binmiştim bisiklete ve severdim ama üzerinden 20 küsur sene geçtiği için korkuyordum. Cumartesiyi atlattım ama pazar günü misafirlerimiz gittikten sonra başıma dikildi ve "hadi hazırlan gidiyoruz" dedi. Ben "hayatım yorgunum, misafirlerimiz yeni gitti. zaten nerede kullanacagım önce alışmam lazım" bahaneleri öne sürsemde dinlemedi ve gittik yakındaki parka.
" Tut beni, düşeceğim, korkuyorum...." gibi saçmalıklarıma rağmen bindim ve bir iki yalpalamadan sonra baktım gidiyorum. Tabi düz gidiyorum, henüz dönüşlerim sorunlu:) Yıllar sonra binmişim bu kadarda olur dedim. Aldığım modelin freni pedallarda. Yani geri çevridiğimde duracak. Biraz zorladı öyle olması ama alıştım gibi.
Şimdi her akşam alıştırma turları yapacağız parkda. Bir hafta sonra trafiğe çıkabilirmişim:) Acaba diyorum bisikletin arkasına "dikkat acemi sürücü" yazdırsam nasıl olur? Böylelikle belki kazaları önleyebilirim:))
Geçen sene eşimin bisikletiyle çektiğim bir fotoğraf.












